မုန့်ဟင်းခါးငါးဖမ်းသမားဇာတ်

မုန့်ဟင်းခါးငါးဖမ်းသမားဇာတ်

ရှေးရှေးတုန်းက မြတ်ဗုဒ္ဓသည် သာဝတ္ထိပြည်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ မင်းကြီးအိမ်တော်သို့ မုန့်ဟင်းခါးကို အလွန်တရာ ကြိုက်နှစ်သက်တော်မူသော ပုဏ္ဏားတစ်ဦးသည် မင်းကြီးအား မုန့်ဟင်းခါး ရောင်းချရန် လာခဲ့သည်။ သူသည် လှေတစ်စင်းနှင့် ငါးဖမ်းထွက်ခဲ့ပြီး ငါးအများအပြား ဖမ်းဆီးရမိခဲ့သည်။ ထိုငါးတို့ကို မင်းကြီးထံ ရောင်းချ၍ စီးပွားရှာရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

ပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီးထံသို့ ရောက်သောအခါ မင်းကြီးက သူ့အား “အမောင်ပုဏ္ဏား၊ သင်သည် ယနေ့ မည်သို့သော အကျိုးအမြတ်ကို မျှော်လင့်၍ လာခဲ့သနည်း။” ဟု မေးမြန်းတော်မူသည်။ ပုဏ္ဏားက “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် ယနေ့ ငါးအများအပြား ဖမ်းဆီးရမိခဲ့ရာ ထိုငါးတို့ကို အရှင်မင်းကြီးအား ရောင်းချ၍ မုန့်ဟင်းခါးချက်စားရန် ရည်ရွယ်ပါသည်” ဟု လျှောက်တင်လေသည်။

မင်းကြီးသည် ပုဏ္ဏား၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ပုဏ္ဏားအား “အမောင်ပုဏ္ဏား၊ သင်သည် အလွန်တရာ ကြိုးစားအားထုတ်သူ ဖြစ်၏။ သင့်အား ငါ ကျေးဇူးတင်၏။” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် မင်းကြီးသည် ပုဏ္ဏားအား ရွှေဒင်္ဂါးများစွာကို ဆုတော်ငွေအဖြစ် ချီးမြှင့်တော်မူသည်။

ပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီးထံမှ ဆုတော်ငွေများစွာကို ရရှိပြီးနောက် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် မိမိအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူသည် ထိုငွေများဖြင့် မုန့်ဟင်းခါးချက်စားရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။ သို့သော် သူသည် မုန့်ဟင်းခါးချက်ရန် အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့နေသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် အလွန်တရာ သနားတတ်သူဖြစ်ပြီး အသက်သေဆုံးခြင်းကို အလွန်တရာ စိုးရွံ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“အမောင်၊ ငါသည် ငါးများကို သတ်၍ မုန့်ဟင်းခါးချက်ရန် မဖြစ်နိုင်။ ငါသည် အသက်သေဆုံးခြင်းကို အလွန်တရာ စိုးရွံ့၏။ သို့ဖြစ်လျှင် ငါသည် အဘယ်သို့ ပြုလုပ်ရမည်နည်း။” ဟု ပုဏ္ဏားသည် တွေးတောကြံစည်တော့သည်။ သူသည် မုန့်ဟင်းခါးကို စားချင်သော်လည်း ငါးများကို သတ်ရမည်ကို စိုးရွံ့နေသည်။

ထိုအခါ ပုဏ္ဏား၏ ဇနီးသည် ထွက်လာ၍ “အရှင်၊ အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့ တွေဝေနေသနည်း။ ကျွန်ုပ်ကို ပြောပြပါ။” ဟု မေးမြန်းလေသည်။ ပုဏ္ဏားက “အမောင်၊ ငါသည် မုန့်ဟင်းခါးကို အလွန်တရာ ကြိုက်နှစ်သက်သော်လည်း ငါးများကို သတ်ရမည်ကို အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့၏။ ငါသည် အသက်သေဆုံးခြင်းကို အလွန်တရာ စိုးရွံ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။” ဟု ဖြေကြားလေသည်။

ဇနီးသည်က “အရှင်၊ ထိုသို့ စိုးရွံ့နေလျှင် အရှင်သည် သာသနာပြု၍ တရားဓမ္မကို ကျင့်သုံးတော်မူပါ။ အရှင်သည် အခြားသူများကို သနားကရုဏာ ထားရှိတော်မူပါ။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် အရှင်သည် မုန့်ဟင်းခါးကို စားသုံးရသကဲ့သို့ အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိတော်မူမည်။” ဟု လျှောက်တင်လေသည်။

ပုဏ္ဏားသည် ဇနီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်တရာ သဘောကျသွားသည်။ သူသည် ဇနီး၏ အကြံကို လက်ခံလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပုဏ္ဏားသည် မိမိရရှိသော ဆုတော်ငွေများဖြင့် မုန့်ဟင်းခါးချက်မည့်အစား၊ သာသနာပြု၍ သီလ, သမာဓိ, ပညာတို့ကို ကျင့်သုံးတော့သည်။ သူသည် သတ္တဝါအပေါင်းကို သနားကရုဏာ ထားရှိတော်မူသည်။

မြတ်ဗုဒ္ဓက ဤဇာတ်တော်ကို ဟောကြားပြီးနောက် “အကြင်သူသည် အသက်သေဆုံးခြင်းကို စိုးရွံ့သော်လည်းကောင်း၊ သတ္တဝါတို့ကို သတ်ရမည်ကို စိုးရွံ့သော်လည်းကောင်း၊ သူသည် သာသနာပြု၍ တရားဓမ္မကို ကျင့်သုံးရမည်။ ထိုသို့ ကျင့်သုံးခြင်းအားဖြင့် သူသည် မုန့်ဟင်းခါးကို စားသုံးရသကဲ့သို့ အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိတော်မူမည်။” ဟု ဟောကြားတော်မူသည်။